نسخه آزمایشی
جمعه, 15 آبان 1405 - Fri, 6 Nov 2026
ضمن اینکه مفاد «فی کل عام» در همین صحیحه علی بن مهزیار هم این نیست که حتما درآمد باید در همان سال پدید آمده باشد تا متعلق خمس باشد بلکه این قید ناظر به صدر حدیث است که حضرت برای سال 220 احکامی را جعل کرده اند و در اینجا میفرمایند این خمس مربوط به هر سال است و مخصوص یک سال خاص نیست نه اینکه معنای ای ...
مرحوم خویی قید «فی کل عام» را نیاورده و میفرمایند موضوع خمس فائده است و فائده مفهوم حدوثی است یعنی عند الحدوث فایده صدق میکند و در زمان های بعد دیگر عنوان فایده بر آن صادق نیست. لذا اموالی که عین آن باقی مانده است وقتی که فایده بر آن صادق است که استثناء شده است و وقتی هم که باقی مانده است دیگر عنوا ...
ظاهرا مرحوم سید و دیگران هم این حاشیه ای که ایشان بیان کرده اند را میپذیرند و این موارد را جزء مؤونه شخص محاسبه میکنند. البته روشن است که مراد مرحوم حکیم مواردی است که در زندگی متعارف آن را خریداری میکنند اما مواردی که به صورت متعارف عاریه میکنند را اگر خریداری کند متعلق خمس است. مثلا شخصی که عروسی ...
زبان شارع مقدس هم زبان تاسیسی است که از عرف شروع میشود و اصلاحات عرفی را در یک دستگاهی تغییر میدهد که میتوان از آن تعبیر به زبان تاسیسی شریعت کرد. بنابراین تاسیسی بودن زبان شریعت به این معنی نیست که زبان شرع و زبان عرف دو زبان منفصل از هم هستند بلکه شارع مقدس با زبان عرف شروع میکند و آن را در یک سی ...
دلیل اینکه عرف را باید عرف متشرع دانست این است که اگر عرف غیر متشرع را لحاظ کنیم که اصلا هزینه در امر زیارت و بسیاری از امور راجح شرعی را اصلا در نظام اولویت خود در نظر نمیگیرد و آن را سفهی میداند.
اشکال دیگری که به مرحوم خویی وارد کرده اند این است که اگر صرف در مؤونه به دو صورت است دیگر قید احتیاج دلیلی ندارد زیرا ایشان فرموده اند اگر اموال دیگری دارد بازهم میتواند مؤونه را از ارباح خود محاسبه کند و حتما لازم نیست آن را از اموال دیگر بپردازد درحالی که در اینجا فرموده اند که در صورتی میتواند ...
مرحوم خویی نکته دیگری دارند و میفرمایند آنچه استثناء شده است مؤونه است با دو قید یکی اینکه به اندازه هزینه سال باشد و اسراف نکرده باشد و دوم اینکه صرف در مؤونه شود -لذا اگر تقتیر و سخت گیری کند و آن مقدار را هزینه نکند به همان مقداری که هزینه کرده متعلق خمس خواهد بود؛- لکن ایشان میفرمایند صرف در م ...
اما اگر مسیر حرکت انسان به سمت خدا و عوالم دیگر و قیامت است و با بندگی و شئون آن انسان به فلاح و سعادت می رسد و همه نیازهای او پاسخ می گیرد، یک مسیر و یک لوازم و سرپرستی دیگری لازم دارد. امام و ولی این جریان، که همان حجت الهی است قوای دیگری دارد و ماموریت دیگری را دنبال می کند و جامعه دیگری با مختص ...
وحدت اله در واقع نفود الوهیت خدا در مخلوق خود است. اینکه دو اله ناظر به یک مخلوق هردو اراده شان نافذ باشد معنا ندارد. خدایی کردن نفوذ اراده در مخلوق است و این با تعدد اله معنا ندارد مگر اینکه متبوع و مخلوق ها از هم جدا باشند. در واقع حیطه خدایی آنها از هم جدا و البته محدود باشد. در مورد امام هم به ...
در واقع سه نکته در تحلیل این هست که باید دقت کرد. نکته اول این است که در باب ارتباط امام با عوالم و خلقت سماوات و ارض نکات مهم و متعددی است که نباید اینها را با هم خلط کرد و یکی را جای دیگری معنا کرد. اینکه در روایات بیان شده «لولاک لما خلقت الافلاک» این بحث دیگری غیر از حضور امام در زمین است و این ...